Ultimate magazine theme for WordPress.

३५ बर्ष भए, अझै कु’मारी नै छु,कोहि छ मेरो प्या;स बु;झाउने

209

मेरो बिहेको रात थियो। पहिलो पटक म एउटा पु’रू’षसँग नजिक हुँदै थिएँ। मेरा एकदमै मिल्ने साथीहरूसँग गरेका कुराका’नी स’म्झिँदै मेरो दि’मागमा सपना र चाह’नाका

अने’कौँ तस्वीरहरु घु’मिरहेका थिए। म हात”मा एक गिलास दू’ध लिइ टाउको निहु’राएर कोठामा प्रवे’श गरेँ। त्यो पू’रै पर’म्परागत शैलीमा थियो जस्तो मैले कल्पना गरेकी थिएँ।

तर मैलै सोचे’कै थिइ’नँ एउटा क’हालीला’ग्दो आश्च’र्य मलाई पर्खिरहेको थियो। वास्तवमै एउटा भय’ङ्कर ‘निरा’शाज’नक। कल्पनामा म को’ठा छि’र्दा

मे’रा पतिले मलाई द’ह्रोसँग अंगालो मा’रून् भ’न्ने चा’हन्थेँ निस्सा’सि’ने गरी चु’म्बनहरू गरून् भन्ने सोच्थेँ’ र ‘रा’तभर मलाई मा’या ग’रून् भन्ने चाहन्थेँ।

तर वास्त’विक’ता”मा म कोठा’मा पुग्दा उनी निदा’इसकेका थिए। मैले धेरै के’टा र के’टीहरू स’म्झ’नला’यक गहिरो मित्र’तामा परेको देखेँ। उनीहरू एकअर्का’को काँ’धमा टाउको

राखेर बस्थे, एकअर्का’को हा’त स’माएर हिँ’ड्थे र मै’ले डा’ह गर्थेँ’ म ३५ वर्षकी थिएँ र मसँग शा रीरिक स म्प’र्क गरेको अ’नुभ’व थिएन। त्यो अस्वी’कार्य’ता एकदमै पी’डादा’यी थियो।

कले’जको बे’ला र का’म ग’र्दा मैले धेरै के’टा र के’टीहरू सम्झ’नलाय’क गहिरो मित्र’तामा परेको देखेँ। उनीहरू ए’कअर्काको काँ’धमा टाउको राखेर बस्थे एकअर्काको हा’त समा’एर हिँड्थे’

र मैले डा’ह” गर्थेँ। के मलाई पनि जिन्द’गीमा त्य’स्तो सा’थीको चा’हना’ थिएन रु मेरो ठूलो परि’वारमा चारजना दाजुभाइ, एक ब’हिनी र वृ’द्ध भइ’सकेका अभि’भाव’क थिए।

तर ‘पनि मैले स’धैँ एक्लो’ मह’सुस गर्थेँ। मेरा दाजुबहि’नीको बि’हे’ भइ’सकेको थियो र उनीह’रूको आफ्नै परिवार थियो। बेला–बेला मैले सो’च्थेँ मेरो उमेर ब’ढ्दै गए’को र म एक्लो

भए’कोबारे उनीहरू के नै चा’सो रा’ख्थे र र’मेरो मु’टु प्रे’म र चा’हनाका लागि ‘जलि’रहन्थ्यो। तर म ए’क्लोपनले घे’रिएकी थिएँ। बे’ला–बे’ला मलाई ला’ग्थ्यो’ कि म मो’टी

भएकीले यस्तो भएको हो। के पु’रूषहरू मो’टी महि’लालाई घृ णा गर्छन् रु के मे’रो तौल नै मैले विवाहका लागि उप’युक्त केटा’ नपा’उनुको कार’ण हो के ‘म साँच्चै’ नै जीवनभर एक्लै’

रह’नुपर्छ रु के म सधैँ कु’मा’री नै रहन्छु रु यस्ता प्रश्नहरू हरब’खत मेरो ‘दिमा’गमा खेलिरहन्थे।अन्तत जब म ३५ वर्षकी भएँ। कसै’गरी ४० को द’शकका एक ‘पुरू’ष वि’वाह गर्न आए।

हा’म्रो कुरा छि’न्ने बेला’मा मैले मेरा ‘भाव’ना उ’नीसँग व्य’क्त गरे। तर उनले न ध्यान दिए न त ज’वाफ। उनी अ’त्तालि’एको जस्तो’ लाग्यो। भु’इँति’र निहु’रिए’र उनी चु’पचा’प बसिरहे

, टाउ’को पनि’ खा’सै माथि’ उठाएनन्। प्रत्येक दिन मेरा अपे’क्षा, सप’ना र चा’हनाहरू म’र्दै गइ’रहे’का थिए। ‘यौ’ न म’लाई अस’हज ला’ग्नुको मुख्य कारण थियो।

उनी मसँ’ग खासै बो’ल्दैन थिए। उनले मलाई कहि’ले पनि छो’एन’न् न त मेरो हा’त समा’ए। यदि महि’ला’ले आफूले ल’गाइरहेको ‘लुगा मात्रै मिला’उन खोजी’ भने पु’रूषहरू

तिनला’ई घुरे’र हेर्छन्। तर रा’ति सँगै सु’त्दा पनि मेरा प’तिले मला’ई हेर्दै’न थिए।तपा’ईँलाई म म’न प’र्दिनँ हो हा’मी एक पटक पनि न’जिक भएका छैनौँ,

तपाईँले आफ्ना भाव’नाहरू श’ब्दमा पनि व्यक्त गर्नुभएन। तपाईँको स’मस्या के हो के मेरो मोटो’पन नै उनको त्यस्तो व्य’वहारको कारण थियो

के दबा’बमा परेर उनले मसँग बिहे गरेका थि’ए मलाई आफ्नो पी डा कसलाई सुनाऊँ था’हा थिएन। मेरो आफ्नो परिवार म नयाँ जी’वनसँग खुशी थिएँ भन्ने ‘भ्रम’मा थियो।

तर मेरो धै’र्यको बाँ’ध टु’टिरहे’को थियो र मलाई एउटा स’माधा’न चाहिएको थियो। उनले के पनि भने भन्दा मैलै उनको ध्यान ता’न्नुपर्छ र त्यसो गरेर उनको न’जिक हुनुपर्छ।

मैले निकै आँ’ट गरेँ । मेलै कल्प’ना’ गरेकी थिएँ कि मेरो स्पर्श”ले प’रिणाम दिनेछ तर म नि’राश भएँ। मलाई थाहा थिएन र यसबारे कसलाई सो’ध्ने मलाई’ ए’कदमै ला’ज लाग्यो।

त्यसले मलाई स’तायो। जसरी म’हिलाको सुन्द’रताबारे पु’रूषहरू धारणा बनाउँछन्, मैले मेरा प’तिको श’रीर हेरेर धा’रणा बनाउन किन मि’ल्दैन मैले प’ति’बाट अ’पेक्षा गर्नु ग’ल’त

थियो र रु त्यसपछि मलाई थाहा भयो कि उनी न’पुं सक थिए र हाम्रो बिहेभन्दा पहिले डाक्टरले उनी न’पुं सक भएको पुष्टि गरिसकेका थिए। तिमीलाई जे म’न लाग्छ गर।

जोसँ’ग सु’त्न चा’हन्छौँ सु’त। म तिमीलाई केही भन्दिनँ अथवा कसैलाई यो कुरा भन्दिनँ। क’सैसँ’गको स’म्पर्कबाट बच्चा भए उसलाई म आफ्नो नाम दिन तयार छु। उनी र

उनका परिवा’रलाई सबै थाहा थियो। तर मलाई थाहा नदि’एर उनीहरूले मलाई’ धो का दिएका थिए। मैले थाहा पाएपछि उनलाई ल’ज्जा महसु’स भयो।

य’द्यपि उनले मा’फी’ मागे’नन्। एकजना म’हिलाले गर्ने सानो ग’ल्तीलाई पनि स’माजले ब’ढाइच’ढाइ गर्छ। पु’रूषको ग’ल्ती हुँदा’ पनि म’हिलातिर औं’ला तेर्स्या’इन्छ। तर मेरा पति’का

शब्दहरूले सबैभन्दा बढी म’लाई चो’ ट पुर्याए।उनले भने जोसँग सु’त्न चाह’न्छौँ सु’त। म तिमीला’ई केही भ’न्दिनँ क’सैसँगको स’म्पर्कबाट ब’च्चा भए उसलाई म आफ्नो नाम दिन तयार छु।

उनी धो’के बाज थिए र उनले आफ्नो र प’रिवारको प्रतिष्ठ’ताका लागि मलाई ‘त्यस्तो गर्न भनिरहेका थिए। म अहिले ४० वर्षकी भएँ र म अझै कु’मारी छु।

वि’गतमा म’सँग नजिक हुन धेरै पु’रूषहरूले प्र’यास’ पनि गरे। उनीहरूले के लख काटे भने शा रीरिक स’न्तुष्टि न’पाएरै मैले आफ्ना प’तिलाई छाडे’की हुँ

१ वर्ष अगाडी बिबिसी हि’न्दी’मा प्र’काशित लेखबाट अनुवाद गरिएको