Ultimate magazine theme for WordPress.

जागिर पनि पाईयो, हाकिमको बु:’ढीसं’ग मो’ज’ गर्न पनि

744

नेपाल मा जागिर खान सबैलाई थाहा भयकै हो चम्चागिरि नगरि काहा राम्रो पोजिसन मा पुगिन्छ ररु त्यसैले म हाम्रा हाकिमका घरमा आउन जान थलेको पनि धेरै नै भयको थियो । हाकिम का बच्चा बच्चि कतै बोडस गरेका थिय ।

हाकिमनि पनि त्यस्तै २८-३० बर्सकि थिईन। म हाकिमको घरको सदस्य नै भयको थिय। दा “रु प” र्टिको लागि पनि म सबै बन्दोबस्त गरेर हाकिम लाई नै लैदिन्थे । जे होस चम्चागिरि ले मेरो जागिर राम्रो नभयको थियो ।

समयको खेल नै मन्नु पर्छ मलाई अर्को सा-रि-रि-क सु-ख पनि मिल्यो त्यो होइ हाकिम को बु-“ढि चि”-क्ने । हुन पनि हाम्रा हाकिम का सयै चम्चा हजार मिटिङ्ग । अनि बु “ढि ला” ई कहा टाईम दिन पाउनु ?

म अलि हिरो टाईपको थिय तथा बोल्न केहि ने तथा म कि-च-न ति-र पनि घु “सेर हा” किमनि लाई सहयोग गरिदिने हुनाले नै होला मलाई नै हाकिमनिले मलाई नै इ-सा-“रा ग”-रिन ।

त्यो बेला हा-कि-“म ट्रे-नि-ङ-ग” को लागि २० दिन् बाहिर जने भये उन्ले नै हाकिमनि को अगाडि नै मेरो नाम लिदै भने केहि परि आय उहालाई नै भन । बस हाकिम बा-“हिर जाने बि-त्त्कि”-कै हाकि-म्नि को फर्मा-ई-स सुरु भो ।

आज यो गरिदेउ, भोलि यो चाहियो आदि आदि। २-३ दिन् पछि त उन्ले रा “ति घ” र-मा नै खाना खान पनि बोलाईन । म पनि “के क” म थियर उन्को घरमा नै खाना खाय । उ-न्लै-इ राति ड-“र ला”-ग्ने कुरा गरिन म उन्कै घरमा सु-“य्त्ने प”-क्का भो ।

अब म जस्तो ह-न्ट-“र ला” ई यक्लि आ-ईमा-ई मि-ले-को जसरि पनि चि-क्ने कु-“रा त प”-क्का नै भो । म भन्दा पनि हा-कि-म-क्नि नै ख रो भा को रहेछ मलाई सङै सु “त्ने आ” दे-स दिईन भनु बिचार पोखिन । मेरो के जान्छ र भनेर मैले हुन्छ नै भने ।

तब त से-“क्सि हा” कि-म-नि सङग बे-“ड-मा” पुग्ने बित्तिकै घ-मासा-न यो-“न यु”-द्ध हु-न थाल्यो । उन्लेले मलाई ग्वा-“म्म अं”-गा-लो हालिनर मलाई कि-“स ग”-र्न थालिन। मैले पनि उनिलाई अं “गालो” मा हा “ले र” उनि सगै कि “स ग” र्न थाले ।

उन्लेको मु-ख-मा मै “ले मे” रो मु ख जोडे अनि ट-ङ-कि-स ग-र्न थाले । उन्लेलाई निकै रमाईलो भएछ , लामो लामो सा “स फे” र्न था-लि-न, आँख चि म्म गरेर म-ला-“ई कि”-स ग-र्न थालिन । मैले बिस्तारै उन्ले “को ब्रा “को हु “क खो” लि दिए अ “नि ब्रा” निकाली दिए ।

ओहो उन्ले “को दु” धको पो-“का नि”-कै ठू-लो थियो , करीब करीब हामीले सा-नो-“मा खे” ल्ने ३ नम्बरको फुटबल जत्रो । एक हातमा नअटाउने पोका देखेर मेरो मनै ह-र्षि-“त भ” एर आयो ।

जिन्दगीमा पहिलो पल्ट य त्रो ठु-“लो दु”-धको पोका भएको आ-“ईमा”-ई चि-“क्न ला” गेको थिए । उन्लेको दु-ध-“को पो” का मा-ड्न था ले , एक हातले एउटा दु “ध मा” ड्न-न-मि-ल्ने भाको ले दुबै हातले उ-न्लेको दु-“ध-को” पो-का पा-लै पा “लो मा”-ड्न थाले ।