Ultimate magazine theme for WordPress.

कहिलेकाँही मलाई जि’ब्रोले नै झा’रिदिन्छ

594

धुलिखेल आईपुग्दा रात परिसकेको थियो, मैले रुबीनालाई ठूलाबाको घरमा फोन गर्न लगाएँ अनि हामी बनेपा घरमा बस्न आउन लागेको हुनाले खाना बनाउने अनुरोधका साथ । झण्डै आठ बज्न लाग्दा हामी ठूलाबाको घरमा छिर्यौं ।

हिजो हामी त्यहाँ पुग्दा साधना दिदी मामाघर गईसक्नुभएको थियो र आज हामी पुग्दा ठूलाबा र ठूलीआंमा मामाघर जानुभएको रहेछ, घर कुर्ने जिम्मा साधना दिदीलाई लगाएर । हामी घरभित्र छिर्नासाथ साधना दिदीले मूलढोकाको चुकुल लगाउनुभयो

अनि हामीलाई लिएर माथी उक्लनुभयो । रुबीनाले साधनालाई सोधी “अनि दिदी एक्लै गरेर बस्नुभा’नि ?” साधना दिदीले उत्तरमा “के गर्नु र ? टि।भी। हेर्यो बस्यो “अनि साधना दिदी बा-आमा कहिले फर्कनुहुन्छ ?

मेरो जिज्ञासामा दिदीले “छिटै आउनुभयो भने भोली बेलुकातिर फर्किनुहुन्छ कि ?” माथि उक्लदैं गर्दा दिदी अगाडी रुबीना र म सँगै थियौं, मैले रुबीनाको पुठ्ठा मजाले माड्दै भर्याङ्ग चढ्दै गरिरहेको थिएँ, रुबीनाले मेरो कानमा खुसुक्क भनी

“दिदी “को गाँ” ड हेर्नु न दादा ! “क्या ठु” लठु-लो रै’छ !” रुबीनाले त्यति भनेपछी मेरो नजर साधना दिदी “को गाँ” डमा प र्यो, वाउ । साधना दिदी “को गाँ “ड-साँ-च्चि-कै आकर्षक र पछा-डी-प-ट्टी उ-ठे-को थियो, हेर्दै समाएर खेलाउँ खेलाउँ लाग्दो ।

त्यसमाथि साधना दिदीले ल-गा-एको ति-घ्रा-स-म्म छोप्ने सि-ल्क-को स्क-र्ट हिँड्दाखेर सलक-सलक ग-र्दै ति-घ्रा-मा टाँ-सि-दै दायाँ बायाँ सरिरहेको थियो, हल्का हावा लाग्यो भनेपनि उडिहाल्ला जस्तो र

त्यो स्क-र्ट दि-दी-को क-म-र-को निकै मुनि मात्र अ-डि-एको थियो । मैले अनुमान लगाएँ कि दिदी “ले ल” गाएको स्क-र्ट उसको क-म-र-मा नि-कै तल थियो, मतलब दिदी-को जाँ-“ठा र-ह”-ने मा-थि-ल्लो भागलाई त्यसले छो-प्दै-न-थ्यो

यानिकी दि “दीले त्यो स्क” र्ट ल गाउनका लागि अवश्य पनि आफ्ना जाँ “ठा” वा “क्सि” ङ्ग गरेकी वा खु-र्कि-ए-की हुनुपर्थ्यो । मैले दिदीको पहि-रन-लाई अ-झै नि-या-ले-र हेरें,

दिदीको स्क र्टमा त्रमा केन्द्रित मेरो ध्यान दिदी “को रा” तो पे-न्टी-को स्ट्रिङ्गमा पर्यो जुन दिदी “को स्क” र्टभन्दा मा थी दे-खि-ए-को थियो, तर एकदमै पातलो र झण्डै पा र द र्शी पनि, त्यसैको आधारमा मैले दिदीको स्क-र्टभि-त्रको अनुमान लगाएँ

र मेरो लाँ-डो-ले ठ-न-क्क गर्दै दिदी को गाँ-ड-ला-ई सलाम ठो-क्यो । माथि पुगेपछि दिदी सरासर किचनमा जानुभयो, रुबीना साधना दिदीकै पछि-पछी किचनतिर गई, म भने सोफामा बसेर आराम गर्न थालें ।

बिहानै जंगलको छेउमा रुबीनासित र त्यसपछी माईजु र फेरी दिउँसो रुबीना र माईजुसँग गरेको परिश्रम तथा एकोहोरो चारघण्टा भन्दा बढी गाडीको ड्राईभिङ्गका कारण म निकै थकानमै थिएँ ।

सोफाबाट किचनको केही भाग देखिन्थ्यो, केहिबेर अगाडीमात्रै दिदीलाई खबर गरेको कारणले दिदीले भर्खरै मात्र खाना बनाउन सुरु गर्नुभएको थियो ।

मैले किचनमा रहेकी दिदीलाई नियालें, दिदी-को क-म-रभ-न्दा माथिको श-रि-र-लाई मैले अघि कम-“रमु”-निको भा-ग हेर्दा रा-म्र-री नजर लगाउन पाएको थिईन